Als politieagent lig je tegenwoordig onder een vergrootglas. Mensen zien agenten al lang niet meer als hun beste vriend en bij iedere ingreep staan er mensen klaar om alles met hun telefoontjes vast te leggen. Agent Frank de Vetter is het zat en zette zijn frustraties op Facebook. Inmiddels gaat zijn verhaal viral: Ik werk bij de Politie.
In de media , op internet wordt vrijwel dagelijks bericht over mij , over ons , want als je een uniform draagt ben je ” de politie”. Iedereen vindt iets van of over mij en dat mag. Gelukkig mag dat in Nederland. Een samenvatting van wat ik hoor , zie en lees.
Ik ben een slecht getrainde politieman . Samen met mijn collega’s gebruik ik veel geweld we slaan mensen zomaar in elkaar. Ik leg regelmatig een nekklem aan waarbij volledig onschuldige mensen het loodje leggen. Als ik niet bezig ben met zinloze controles zit ik met mijn dikke pens op het buro koffie te drinken en donuts te eten. Ik kan niet autorijden en als ik een boef achtervolg die daarbij gewond raakt is dat mijn schuld, omdat ik hem heb opgejaagd. Als ik hem laat gaan ben ik een sukkel. Bij een inbraak kom ik steevast te laat. Maar als ik met optische en geluidsignalen rijd of door het rode licht, als ik harder rijdt dan het overige verkeer of over de vluchtstrook denk ik dat ik alles mag en ben ik een slecht voorbeeld . Als er ergens wordt gevochten en ik daarbij mijn bevoegdheid om geweld toe te passen gebruik wordt er door tientallen meestal dronken of doorgesnoven idioten geschreeuwd dat ik een kanker mongool ben. Buurtbewoners vragen me wanneer er nu eindelijk eens wordt opgetreden tegen hardrijders in hun straat. De brave huisvader die ik betrap op 80 km per uur in een woonwijk zegt mij geërgerd dat ik zeker niets beters te doen heb en boeven moet gaan vangen. Als ik een etterbakje aanpak op straat wordt dat onmiddellijk gefilmd waarna het filmpje op youtube wordt geplaatst. Vervolgens is er een leger reaguurders die lafjes vanachter hun toetsenbordje schrijven dat de politie weer aan het provoceren was. Ik vraag me dan vaak af of die reaguurders zelf nog iets zinvols bijdragen aan deze samenleving maar dat terzijde… lees het hele verhaal
