Otto Warmbier, de 22-jarige student uit de Verenigde Staten, werd veroordeeld in Noord-Korea voor het stelen van een propagandaposter tijdens een toeristische toer wat hem een celstraf van 15 jaar opleverde. Na een jaar werd hij vrijgelaten en gedeporteerd naar zijn thuisland, maar eenmaal thuis bleek dat hij er slecht aan toe was.
,,Toen we naar het vliegtuig liepen hoorden we een huilend, onmenselijke geluid”, vertelt vader Fred. Hij had een geschoren hoofd en er liep een voedingsbuis uit zijn neus. Warmbier lag al schokkend en kreunend op een stretcher. ,,Toen we hem aankeken en probeerden te troosten, zagen we zijn gezicht. Het leek alsof iemand met een tang zijn ondertanden eruit had gehaald en opnieuw had gerangschikt.” Ook had Warmbier koorts en een groot litteken op zijn rechtervoet.
Na een jaar toonde de Koreanen humaniteit, maar hoe humaan was dat? Moeder Warmbier gaat uit van het ergste. Ze is ervan overtuigd dat Noord-Korea hun zoon liet gaan, omdat ze niet wilden dat hij op hun grondgebied zou sterven. De familie weigerde een autopsie op het lichaam van de overleden Otto. Ze vonden dat hij genoeg had geleden: ,,En ik wilde hem niet meer uit het oog verliezen”, aldus Cindy.
De beschuldigingen richting Noord-Korea worden nog steeds stellig tegengesproken. Volgens hen is Warmbier behandelt zoals nationale en internationale regels voorschrijven. Verder leed Warmbier volgens hen aan Botulisme en is hij na het innemen van een slaappil in een coma geraakt. Dokters van Amerikaanse bodem hebben niks teruggevonden tijdens het onderzoek die de verklaringen van de Noord-Koreanen doet bevestigen.
Het eerste interview die de ouders van Otto gaven na zijn doodkun je hieronder vinden.
