“Na dit potje ga ik stoppen”. Ben jij er ook zo eentje die dan vervolgens nog 65 keer ‘1 potje’ speelt? Ineens krijg je het besef dat je al uren bezig bent en wanneer je op de klok kijkt is het 4 uur s’nachts? Binnenkort kun je je verantwoordelijkheidsgevoel compleet uit het raam gooien, of juist een dokter inschakelen. De Wereldgezondheidsorganisatie (WHO) gaat gameverslaving binnenkort namelijk officieel erkennen als een ziekte. In juni dit jaar is het zover.
De afgelopen jaren zijn vele experts met dit onderwerp bezig geweest. Hun conclusie is dat het dwangmatig spelen van videospelletjes wel degelijk een ziekte is. Volgens de WHO is er sprake van verslaving als je minstens een jaar lang dwangmatig gedrag vertoont. Er staat vast dat vooral jongeren vatbaar zijn voor dwangmatig gamegedrag, maar ik denk dat de meeste jongeren dit zelf ook al wel wisten. Veel ouders zullen het hier mee eens zijn, maar of de gamende jongeren zichzelf als verslaafden zien vraag ik me af.
Benieuwd wat gamen met je lichaam doet? In de video doet een arts een test met een gamende jongen. De resultaten zetten je toch wel even aan het nadenken:
