De Europese unie wil de nieuwe betalingsrichtlijn PSD2 invoeren. Dat betekent dat allerlei bedrijven – van financieel adviseurs tot Google en Facebook – straks mee kunnen kijken op je bankrekening en dat is in eerste oogopslag geen fijn idee. Hoe goed is onze privacy eigenlijk beschermd?
Volgens Brussel is de nieuwe richtlijn vooral goed voor de consument. Doordat diverse bedrijven je betalingsgegevens kunnen inzien krijgen banken meer concurrentie en kunnen nieuwe producten en diensten ontstaan. In de richtlijn is bovendien opgenomen dat mensen nadrukkelijk toestemming moeten geven aan derde partijen voor inzage in de bankgegevens. Maar hoe wordt dat geregeld?
“Als je hier als buitenstaander tegenaan kijkt, denk je: welke malloot heeft dit verzonnen?”, zei de Nijmeegse hoogleraar Bert Jacobs onlangs in het Financieele Dagblad. “Er zitten zoveel privacybezwaren aan. Brussel en Den Haag hebben echt zitten slapen.”
Michal Kalina, programmamanager PSD2 bij Rabobank, noemt in het AD een voorbeeld. “Stel dat jij helemaal niks weg wilt geven aan andere partijen. Maar iemand aan wie je een betaling doet, een vriend bijvoorbeeld, geeft daar wel toestemming voor. Dan kan jouw IBAN alsnog terechtkomen bij een derde partij, omdat die betaling in zijn betaaloverzicht staat. Op dit moment verhindert de wet dat niet.”
Ook de Consumentenbond ziet niet voor zich hoe de privacy wordt gewaarborgd. Woordvoerder Joyce Donat zegt tegen de krant dat het nog steeds ‘heel erg onduidelijk’ is hoe dat precies wordt geregeld. “Gaat dat straks net zo als met de cookiewetgeving, dat je op ‘JA’ drukt, en dat je dan akkoord bent?”
Natuurlijk is het goed als banken meer concurrentie krijgen en wie zegt dat banken betrouwbaarder zijn dan andere bedrijven, maar toch: hoe minder mensen inzage hebben in je bankrekening, hoe beter.
