Een Amsterdamse glazenwasser heeft een heldendaad verricht toen een toerist in de ijskoude gracht viel. Hij hielp hem omhoog met een ladder.
Nu heeft hij op alles gereageerd en dat deed dat op een heerlijk nuchtere manier. Hij zegt o.a. “Ik zei nog tegen hem: ga daar op het bankje liggen, maar daar had hij geen oren naar.’ ‘Iets later zag ik hem met twee zwervers richting de kade lopen. Niet veel later hoorde ik die plons.’
” Dit gebeurt wel vaker hé. Ik ga er echt niet zelf inspringen. Straks verzuip ik en dan ligt hij boven. Ja, me reet, dat doen we niet.”
