De 14-jarige Nsimire Massembo uit Den Haag wordt sinds 27 juli vermist. Haar vader heeft op Facebook een oproep gedaan aan iedereen in Nederland om aandacht te vragen voor de vermissing van zijn dochter.
Hij schrijft o.a.: “Sinds 27 juli is de kamer van Nsimire leeg. Onze dochter is namelijk al ruim meer dan een week vermist en we hebben nog steeds geen idee waar ze is.”
Haar moeder eet en slaapt niet meer. De andere kinderen huilen zich volgens de vader sinds de vermissing in slaap: “Mijn jongste vraagt elke dag: ‘Papa, komt ze vandaag weer terug?’ Ik zeg dan ja mijn schat, terwijl ik helaas het antwoord op haar vraag niet heb.”
Hij hoopt dat het hele land helpt meezoeken: “Ik heb toen mijn woord gegeven en haar beloofd dat ik er voor haar zou zijn. Ik mis haar zo verschrikkelijk.”
Hieronder de beelden en zijn hele boodschap:
OPROEP AAN ALLE VADERS EN MOEDERS IN NEDERLAND
Op 25-12-2003 werden mijn vrouw en ik trotste ouders van een prachtig, lief meisje genaamd Nsimire. Net als bij de geboortes van onze andere kinderen was dit een van de mooiste dagen in ons leven. Net zoals alle andere Nederlandse kinderen heeft Nsimire dromen, wordt ze verdrietig van onrecht en kan ze schitterend lachen om kleinste dingen. Wij zijn in 2005 in Nederland komen wonen, dit land als ons eigen land omarmd en hebben wij er als ouders alles aan gedaan om onze kinderen mee te geven dat ze niets minder zijn dan een ander.
Sinds 27 juli 2018 is de kamer van Nsimire leeg. Onze dochter is namelijk al ruim meer dan een week vermist en we hebben nog steeds geen idee van waar ze is. De moeder slaapt en eet niet en mijn andere kinderen huilen zichzelf meer dan een week in slaap. Mijn jongste vraagt elke dag: “ papa, komt ze vandaag weer terug?” Ik zeg dan ja mijn schat, terwijl ik helaas het antwoord op haar vraag niet heb.
Wij begrijpen niet waarom er geen amber alert wordt uitgeroepen, waarom er niet massaal naar ons kind wordt gezocht en vooral waarom er al zoveel tijd voorbij heeft kunnen gaan zonder dat het land waar wij ons een mee voelen met ons meezoekt.
Ik wil u van vader tot vader en van moeder tot moeder smeken om ruimte in uw hart te vinden om ons kind te geven zoals u van uw eigen kinderen houdt. Misschien verschillen onze achtergronden en misschien delen we niet dezelfde status en hebben we niet het bereik en de middelen die een ander heeft. Desondanks is de liefde en de bezorgdheid om onze dochter niet minder dan bij een ander.
Toen Nsimire nog klein meisje was vroeg ze een keer aan mij: “Papa, ga je mij altijd beschermen?” Ik heb toen mijn woord gegeven en haar beloofd dat ik er voor haar zou zijn. Ik mis haar zo verschrikkelijk.
Ik vraag u vanuit mijn hart om mij te helpen deze belofte waar te maken en haar vermissing de aandacht te geven die het verdient. Ik ben ten einde raad. Help ons alsjeblieft ons meisje terugvinden. Wij gaan kapot zonder haar.
